Nieuws uit Kameroen

Bericht uit Kameroen!

Het is lang geleden dat ik iets geschreven heb over het leven in Kameroen. Niet dat er niks gebeurt maar het leven neemt me in beslag en Nederland lijkt errug ver weg. Maar dus hoog tijd voor een lange update! Het leven hier is soms verrassend en onvoorspelbaar, maar soms ook een uitdaging. Het was verrassend toen ik bijvoorbeeld vorige week van Ndop naar Bamenda reisde en een bush taxi nam. 19 personen kunnen er in + al de bagage. Al na de eerste 20 minuten stopte de chauffeur omdat de motor te heet was… en we waren nog niet eens over de Sabga berg heen. Maar goed nadat de motor gekalmeerd was reden we weer verder maar niet lang daarna stopten we weer, en nog eens en nog eens. Ik had me al ingesteld op een erg lange reis maar opeens kwam er een ander busje en konden we overstappen! Ik was erg onder de indruk van Kameroen.

De uitdagingen op het moment zijn het water in mijn huis wat niet goed werkt, er komt maar een heel klein straaltje uit de kraan, maar het regent gelukkig elke dag dus het is nu douchen met regenwater. Ook raakte gisteren het gas op maar gelukkig heb ik buiten ook een keuken, en een van mijn buurvrouwen bracht wat hout om te stoken, en zo zaten we rondom het vuur in de keuken soep te koken terwijl het buiten regende. Minder leuk is het feit dat mijn laptop kapot is en hoe ga ik het gerepareerd krijgen. Anderzijds kan ik nu weinig werk doen, misschien een tijd om wat rustiger aan te doen.

Het werk in Ndop is veelzijdig en neemt toe naar mate ik meer mensen leer kennen en ze enthousiast voor literacy worden. Afgelopen week had ik een training voor leerkrachten van een basischool georganiseerd. Ze werden getrained in een literacy methode wat ze kunnen gebruiken als ze de moedertaal als een vak geven. Het hele initiatief kwam vanuit de leerkrachten zelf en het was geweldig om met deze mensen te werken. Zo gemotiveerd en open om te leren. Het is een klein schooltje in het dorp Babungo, en dit was de eerste teacher training in hun leven. Deze mensen onderwijzen de kinderen inderdaad zonder opleiding. Maar zij offeren veel op om de kinderen les te geven, voor een karig loon van 12 tot 15 euro per maand. De leerkrachten waren zo blij met de training ook omdat ze zien dat ze een aantal principes van de method kunnen gaan toepassen met het lesgeven in de andere vakken. Het gaf me veel energie om de kennis die ik ook als leerkracht heb meegekregen te delen met deze leerkrachten. Aan het eind van de training reageerde een leerkracht en zei: “ Ik ben zo blij dat eindelijk een droom is uitgekomen en de kinderen hun eigen moedertaal kunnen gaan lezen en schrijven.”

Naarmate ik langer in Ndop woon worden ook de contacten intenser met de mensen om mij heen. En dat betekent ook dat je meer en meer deelt in hun leven en ze meer met je delen. Een paar dagen geleden kwam mr. Edward even om te groeten en hij vertelde dat zijn 60 jarige moeder vermist wordt sinds anderhalve week. Ze ging samen met haar kleindochter van amper 2 jaar weg en is sindsdien niet terug gekomen en elk spoor ontbreekt. De hele week hebben ze gezocht tot bijna aan de Nigeriaanse grens toe. Alleen een paar mensen hebben haar gezien en een paar voetensporen werd aan de familie getoond maar verder is er geen spoor van hen te bekennen. Het is vreemd, ze vertelde niet waar ze heen ging en ik vermoed dat ze ook geen telefoon heeft. Hier in Afrika wordt nu gelijk gedacht aan tovernarij of aan mensen die ze gevangen houden. Heel regelmatig hoor je verhalen van mensen die vermist raken door tovernarij. Maar mr Edward en zijn vrouw Mercy zijn christen en in de kerk hebben we er gisteren voor gebeden en ook hopen we morgen te vasten voor deze situatie. Ik kan hierin veel van mijn Afrikaanse medechristenen leren, vasten en volharden in gebed! Vast en bid u/jij mee?

Hartelijke groet,
Marinne